Informatie Spitsbergen

Informatie Spitsbergen, alles wat je wil weten over Svalbard

Spitsbergen – ofwel Svalbard – is een archipel in de Noordelijke IJszee op 1300 kilometer van de Noordpool en op 565 kilometer ten noorden van Noorwegen, waar het officieel deel van uitmaakt. In 1194 wordt de naam ‘Svalbard’ voor het eerst genoemd in een IJslandse tekst waar het land wordt beschreven als ‘land van koude kusten.’ 

Over Spitsbergen

De naam ‘Spitsbergen’ is aan de eilanden gegeven door de Nederlander Willem Barentsz in 1596, toen hij onderweg was naar Nova Zembla op zijn zoektocht naar een noordelijke route naar Azië.

Svalbard bestaat uit drie grote eilanden (Spitsbergen, Nordaustlandet en Edgeøya) en ongeveer 80 kleinere eilanden. Er zijn verschillende nederzettingen op Spitsbergen, waarvan Longyearbyen met ruim 2000 inwoners de grootste is. Ny Ålesund is een internationaal onderzoekscentrum met ongeveer 40-100 inwoners (afhankelijk van de tijd van het jaar). Barentsburg is een Russische mijngemeenschap en ligt op zo’n 60 kilometer van Longyearbyen. Er zijn geen wegen die deze nederzettingen met elkaar verbinden.

Over Longyearbyen

In 1906 werd de hoofdstad gesticht door de Amerikaan John M. Longyear. Hij exploiteerde de eerste mijn op de archipel en de nabijgelegen nederzetting Longyearbyen werd naar hem vernoemd. In het jaar 1916 nam de Store Norske Spitsbergen Kullkompani de mijnactiviteiten in Longyearbyen over. In 1920 tekenden twaalf landen het Svalbard-verdrag, waarna in 1925 Noorwegen de soevereiniteit over de eilandengroep kreeg toegekend.

Mijnbouw op Spitsbergen

Alle nederzettingen op Spitsbergen zijn ooit begonnen als plaatsen waar mijnwerkers woonden. Al in de 17e eeuw wisten walvisvaarders dat er kool op Spitsbergen te vinden was. Het duurde echter tot laat in de 19e eeuw, voordat er op kleine schaal kool werden gedolven. In 1899 voerde het eerste schip met kool naar Noorwegen.

De Russische nederzetting Barentsburg, gelegen in Grønfjord ten westen van Longyearbyen, was het centrum van Russische mijnactiviteit op Spitsbergen. Tegenwoordig is er een handjevol Russische inwoners over.

De afgelopen jaren is de mijnbouwactiviteit afgenomen, als gevolg van afnemende reserves én diverse mijnongevallen. In 2025 heeft de laatste mijn (mijn 7) haar deuren voorgoed gesloten, wat het einde markeert van ruim 100 jaar Noorse mijnactiviteit op Spitsbergen. De enige mijn die nu nog te bezoeken is is Gruve 3, waar je tijdens een excursie diep in de mijngeschiedenis van Spitsbergen duikt.

Natuur op Spitsbergen

Uiteraard reizen de meeste mensen naar Spitsbergen voor de unieke natuur. De noordelijke ligging maakt Spitsbergen dé plek waar je het dichtst bij de Noordpool kunt komen. Alleen het uiterste noorden van Groenland ligt nog dichterbij.

De natuur van Svalbard is met geen pen te beschrijven. Je moet erheen om het te ervaren. Machtige gletsjers, ijzige fjorden, het noorderlicht en (in de lente) oneindig groene toendra, maken een bezoek aan deze eilandengroep tot een onvergetelijke ervaring.

Accommodatie op Spitsbergen

Op een eilandengroep zo afgelegen als Svalbard is de keuze aan accommodatie beperkt. Ondanks dat er op heel de eilandengroep slechts zeven nederzettingen zijn, zijn er – zeker in Longyearbyen – toch voldoende mogelijkheden. Er keuze uit diverse soorten accommodaties.

Meer informatie Spitsbergen vind je hieronder terug.